Άγνωστες πλευρές της Ισπανίας

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΗΛΙΑ ΤΑΜΠΟΥΡΑΚΗ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΛΑΤΙΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ & ΙΣΠΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ UNESCO ΠΕΙΡΑΙΩΣ:

Για την ΙΣΠΑΝΙΑ θα μιλήσουμε σήμερα: Για την αρχαία Ταρτησό του Ηρόδοτου & του Παυσανία, τη Μουσουλμανική Ανδαλουσία –όπου διασώθηκε η φιλοσοφία του Αριστοτέλη- και τη Δυτική Σαχάρα –τον ισπανο / αραβόφωνο πολιτισμό της Δυτικής Αφρικής. Θα δούμε εικόνες και θα ακούσουμε τις μουσικές αυτού του κόσμου!…

            Πριν από 15.000 χρόνια χρονολογούνται τα αριστουργήματα της τέχνης στην Ιβηρική. Βρισκόμαστε στην παλαιολιθική περίοδο. Έπειτα, οι ιθαγενείς Ίβηρες θα επηρεαστούν από τους Έλληνες και τους Φοίνικες που ήρθαν ως έμποροι. Ακολουθούν οι Ρωμαίοι, όπου συναντούν τους Κέλτες, που είχαν εγκατασταθεί εκεί πολύ νωρίτερα. Οι Βησιγότθοι, Μουσουλμάνοι, Καθολικοί Βασιλείς. Αυτή είναι η ιστορική πορεία της Ιβηρικής.

            Η Τάρτησος / Tartessos ήταν η αρχαία περιοχή ανάμεσα στην Aνδαλουσία και την Εxtremadura, και επίσης αρχαία πόλη στην Costa de la Luz (Σεβίλλη) στις εκβολές του ποταμού Guadalquivir, ο οποίος τη ρωμαϊκή εποχή είχε το όνομα: Oleum Flumen = ποταμός του λαδιού. ας αναλογιστούμε το, όρο που χρησιμοποιούν οι αρχαιολόγοι για τους πολιτισμούς της Μεσογείου: “κλίμα της ελιάς”. Θα δούμε αργότερα το αραβικό όνομά του ποταμού.]

3a

PHOTOS: 1. COSTA LUZ / 2. SEVILLA / 3. LA ALCUDIA / 3ª. MAPA

[España = cuero de toro]

            Ο Ηρόδοτος (5ος αι. π.Κ.Π.) την τοποθετεί μετά στις Ηράκλειες στήλες (σημερινό Gibraltar). [Οι Ηρακλέους στήλαι, ήταν δύο κολώνες (σημαία),

4

PHOTO: 4. BANDERA

που –σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία- είχε τοποθετήσει ο Ηρακλής όταν πήγε τα μήλα των Εσπερίδων στον Ευρυσθέα. Πίστευαν ότι βρίσκονταν στο σημερινό Γιβραλτάρ, το οποίο θεωρούσαν ως την άκρη του κόσμου (plus ultra). Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, στο στόμιο εκείνου του πορθμού υπήρχε ένα μεγάλο νησί, κάνοντας μερικούς ερευνητές, σήμερα, να πιστεύουν ότι ήταν η χαμένη Ατλαντίδα. Οι στήλες του Ηρακλή είναι ίσως οι παλαιότερες φρυκτωρίες ανάμεσα στην Αβύλη, στην πλευρά της Αφρικής, και στα Γήδειρα, στην πλευρά της Ευρώπης. Κατά τον Όμηρο, άλλωστε, οι στήλες αυτές ήταν σημάδι για το τέρμα των δύο ηπείρων και τις αποκαλούσε χαρακτηριστικά ως πύλες του ωκεανού ή Τηλέτυπο. Οι Έλληνες είχαν αποικίες στην Ιβηρική: Hemeroscopio, Akra Leuke, Ampurias, Rosas, etc.Επίσης θα δούμε αργότερα το αραβικό του όνομα.]

            Ο  Έφορος από την Κύμη (στην Αιολίδα, της Μικράς Ασίας, ο οποίος αρνήθηκε την προσφορά του Μεγάλου Αλεξάνδρου να ενωθεί στην Περσική εκστρατεία του ως ο επίσημος ιστοριογράφος) την περιγράφει με θαυμασμό, ως πλούσια και ευημερούσα πολιτεία από την εκμετάλλευση σπουδαίων μεταλλείων της γύρω περιοχής με εξαγωγή κασσίτερου, χαλκού και χρυσού.

SONY DSC

PHOTO: 5. TESORO CARAMBOLO S. VI-V A.C.

[Αφιέρωμα στη θεά Αστάρτη, Φοίνικες ?]

            Ο Παυσανίας (2ος αι. μ.Χ.) αναφέρεται σ΄ αυτήν ως πλέον μη υπάρχουσα μετά από καταστροφή που υπέστη από υπερχείλιση του ομώνυμου ποταμού ή ποταμού Βεάτη (Betis).

            Όμως, η Ταρτησός άκμασε περισσότερο περί το 900-500 π.Χ., ενώ ο πολιτισμός των Ιβήρων θεωρείται η συνέχεια εκείνου της Μαγδαλινιαίας περιόδου (Altamira).

6

PHOTO: 6. ALTAMIRA [Νατουραλισμός: προεξοχές βράχου. Μαγικο-θρησκευτική λειτουργία: ζώα σε ύπνο ή πληγωμένα > εύκολο κυνήγι. Όχι “ars gratia artis”, αλλά εκμετάλλευση Ανθρώπου από “Εκκλησία”.]

            Η Ταρτησός έγινε περισσότερο γνωστή στους Έλληνες από τους Σαμίους που φθάνοντας με τα πλοία τους στη πόλη αυτή φόρτωναν πρωτοφανή σε πλούτο φορτία με τα οποία και επέστρεφαν αναπτύσσοντας μεγάλο εμπόριο. Από το γεγονός αυτό κρίνεται αφενός μεν ότι ο λιμένας της Ταρτησού ήταν μεγάλο εμπορικό κέντρο της αρχαιότητας, αφετέρου και ότι οι κάτοικοί της οι Ταρτήσιοι ανέπτυξαν σπουδαίο πολιτισμό και τέχνες, ιδιαίτερα μεταλλευτικές.

7

PHOTO: 7. DAMA ELCHE S. V-IV A.C. [ La dama lleva joyas características de los íberos: unas ruedas que cubren las orejas y que cuelgan de unas cadenitas sujetas a una tira de cuero que le ciñe la frente, collares y coronas con pequeñas cadenas y filigranas. Son reproducciones de joyas que tuvieron su origen en Jonia en el siglo VIII a. C. y que después pasaron a Etruria. Μαλλιά + κοχύλια = θεά γονιμότητας ? Ιστορία = ανθρώπινο κυνήγι, όχι επιστήμη. (F. F. Armesto). Κάθε νέα γενιά εμφανίζει νέες θεωρίες.]

            Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν την πόλη αυτή ως το πέρας του κόσμου για την οποία πιθανώς εκ του φόβου του απέραντου ωκεανού είχαν αναπτύξει διάφορες μυθικές δοξασίες περί της εκεί κατοικίας γιγάντων, γοργονών και άλλων θαλασσίων τεράτων, όπως η λεγόμενη Ταρτησία μύραινα, αποδίδοντας έτσι τα μεγάλα μεγέθη φυσικών φαινομένων, όπως των ωκεάνιων κυματισμών, της έντασης των θαλασσίων ανέμων, το άγριο ξέσπασμα της θάλασσας στη ξηρά κ.λπ. «Μύραινα, δαίμων φοβερά.», έλεγαν. «Η δε Τάρτησος Ιβηρική πόλις περί την Άορνον λίμνην. Μύραινα δε ιχθύς θαλάσσιος. Αντί δε του ειπείν έχιδναν, μύραιναν είπε.»

 8

PHOTO: 8. ΜΥΡΑΙΝΑ

            Η γραφή της Ταρτησού, επίσης γνωστή ως νοτιοδυτική της Ιβηρικής Χερσονήσου εξέφραζε μία γλώσσα μη-ινδοευρωπαϊκή, που δεν μπορεί καν να συσχετιστεί με οποιαδήποτε. Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, η προέλευσή της συνδέεται άμεσα με το φοινικικό αλφάβητο, ενώ επίσης έχει επηρεαστεί από το αρχαϊκό ελληνικό αλφάβητο.

9

PHOTO: 9. ESCRITURA

            Ο πολιτισμικός υβριδισμός προβάλλει ενδιαφέροντα στοιχεία, όμως στις φλέβες του ρέει πόνος. Al-Ándalus, Wandalus, Andalucía, Μουσουλμανική Ισπανία, Αραβική, Βερβερίνικη ή Μαυριτανική. Τόπος συνάντησης γλωσσών και θρησκειών, τεχνών, γραμμάτων, μουσικής και νοοτροπίας. Εικόνες και λέξεις μίας Ισπανίας των χρωμάτων και της μουσικής, ενός θεατρικού σκηνικού που σαρώνουν ανεμοστρόβιλοι της Ιστορίας, φυλές και πολιτισμοί, βασιλιάδες της τράπουλας, άγιοι, ήρωες, τυχοδιώκτες, ποιητές και μεταφραστές της γλώσσας των αστερισμών στη γλώσσα του Ανθρώπου… Όπως θα έλεγε κι ο λογοτέχνης Miguel Ángel Asturias. Κρίκος μιας αλυσίδας που δένει το Ισλάμ με την Ευρώπη, που πέρασε μέσα από τις χιλιετίες τη φιλοσοφία και τις ελληνιστικές επιστήμες στη χριστιανική Δύση. Που κράτησε το φως αναμμένο όταν ο Μεσαίωνας είχε καλύψει τα πάντα με σκοταδισμό… Κι είναι οι Ανδαλουσιάνοι οι λιγότερο Ισπανοί κι οι περισσότερο Ισπανοί. Οι λιγότερο Ισπανοί λόγω του μαυριτανικού και του τσιγγάνικου αίματός τους, κι οι περισσότερο Ισπανοί λόγω της γλώσσας τους, με τα διανθίσματα της κουφικής γραφής των Αράβων “αδελφών-εχθρών”, και των Σεφαραδιτών, που κουβανούν μες την ψυχή τους (θά λεγε ο Καβάφης) τον πόνο του διωγμού τους μέχρι τη Θεσσαλονίκη μας.

            Και τ’ όνομά της ριζώνει σε όλους εκείνους:

Vandalus -το ορμητήριο των Βανδάλων,

Landahlauts -γη των Γότθων, στη γερμανική τους γλώσσα,

Al-Ándalus -έλεγαν οι Άραβες την Ατλαντίδα που διάβαζαν στα βιβλία των Ελλήνων,

“andar en la luz –  περπατώ στο φως” έγραφαν οι τσιγγάνοι ποιητές της Ανδαλουσίας.

            Κι όταν ήρθε το 1492, και ανέκτησε η Ισαβέλλα της Καστίλλης κι ο Φερδινάνδος της Αραγώνας τη Γρανάδα -τη Gharnata, την πόλη της ροδιάς- και ξεκίνησε ο Κολόμβος για να συναντήσει Νέους Κόσμους, τότε, οι πιστοί τού Ισλάμ έγιναν mudéjares (όπως είχαν γίνει και οι χριστιανοί  mozárabes στα λαμπερά χρόνια του Χαλιφάτου της Κόρδοβας) και τα συναισθήματα αναμείχθηκαν και ταράχτηκαν και θυμίζουν κάτι από τον πόνο της δικής μας Μικρασιάτικης τραγωδίας…

 10

PHOTO: 10. SETENIL DE LAS BODEGAS, CÁDIZ

            Κι άλλοι πολλοί λαοί, έμποροι, Μινωίτες  -λάτρεις του Ήλιου και του Ιερού Ταύρου, και ιδρυτές πολιτισμών, άφησαν τα χνάρια τους στο Νότο της Ισπανίας. Η Sevilla των Ισπανών, η Ishbiliya των Αράβων, η Tartessos των αρχαίων Ιβήρων και η Τάρτησος του Ηρόδοτου και του Παυσανία, είναι η ίδια πόλη, η Σεβίλη του ποταμού Γουαδαλκιβίρ [= Wadi-l-Qabir, στα αραβικά σημαίνει μεγάλος ποταμός] και της Costa de la Luz -της Ακτής του Φωτός. [Ταυροκαθάψια. Για τις ταυρομαχίες δεν θα μιλήσω. Είναι εθισμός στο θάνατο και τον πόνο, περιφρόνηση για τη ζωή, λένε οι Ισπανοί που σήμερα αγωνίζονται για να τις καταργήσουν. Η Ανδαλουσία του φωτός έχει καλύτερα πράγματα να δώσει στον πολιτισμό.]

            Λευκά χωριά, κάστρα αραβικά και καθεδρικοί ναοί των καθολικών. Πολιτισμοί που συνυπάρχουν στο μεσογειακό τοπίο της Ανδαλουσίας, από το έτος 711, όταν ο μουσουλμάνος ηγέτης Tariq Ibn-Ziyad -“Το Λαμπρό Άστρο, ο Πορθητής” πέρασε από τα μαροκινά στενά της Ταγγέρης στο Γιβραλτάρ, όπου άφησε κληρονομιά τ’ όνομά του (Gibraltar = Djabal at-Táriq σημαίνει: ο Βράχος του Τάρικ, που οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν “Ηράκλειες Στήλες”), και κατέκτησε το Landahlauts, τη γη των -ξεπεσμένων, πλέον- Βησιγότθων, που πάντα ήταν κλεισμένοι στον εαυτό τους, κι έφυγαν αφήνοντας κι εκείνοι στον ντόπιο λαό τη δική τους κληρονομιά, κάποια χρυσά κοσμήματα με γούστο βυζαντινό και μερικές λέξεις πολεμικές: la guerra = ο πόλεμος = der Krieg.

PHOTO: 11. JOYA VISIGÓTICA / 12. PUEBLOS BLANCOS

            Οι Άραβες, λένε, “χτίζουν” με τρία συστατικά: φως, αέρα και νερό, όπως στην Alhambra -το κόκκινο παλάτι, που στις μέρες της δόξας του ήταν ολόλευκο. Παράδοξο τ’ όνομά της. Αφηγείται ο θρύλος ότι χτιζόταν νύχτα, και στο φως των πυρσών φάνταζε κόκκινο στα μάτια των Γραναδίνων. Η ιστορία, όμως, λέει ότι κόκκινα ήταν τα γένια του Σουλτάνου Abu Al-Ahmar (لأحمر ), που δεν ήταν Άραβας, αλλά είχε βερβερίνικη καταγωγή, απ’ τις φυλές του γειτονικού Μαρόκου. (Κι όμως, εκείνος ισχυριζόταν ότι ήταν μακρινός συγγενής του Προφήτη Μωάμεθ…) [Musulmanes, moros. 1. Damasco, 2. Bagdad.]

13 

PHOTO: 13. LA ALHAMBRA [Al-mocarnas, διακοσμητικά γράμματα, απαγόρευση προσωπογραφίας στο ισλάμ, ιβηρικά λιοντάρια, ρολόι, καταστροφή του Franco, βησιγοτθικά κιονόκρανα. Αραβικές λέξεις από al- στα ισπανικά.]

            Και πιο πέρα, στην Κόρδοβα, ο Εμίρης των Ομεϋαδών  από τη Δαμασκό, έχτισε ένα δάσος από 1.300 κολώνες μαρμάρινες, και το έκανε τζαμί. Φρόντισε, όμως, να φτιάξει μία και μοναδική κολόνα διαφορετική από όλες τις υπόλοιπες, για να μην τον τιμωρήσει ο Αλλάχ, επειδή τόλμησε ν’ αγγίξει την τελειότητα. Θρύλοι… Αλλά οι Καθολικοί βασιλείς (Ο Φερδινάνδος και η Ισαβέλλα), δεν σεβάστηκαν εκείνη την ομορφιά, κι έκοψαν μέρος του “μαρμαρένιου δάσους”, για να υψώσουν έναν ολόχρυσο ναό…

PHOTO: 14. MEZQUITA CORDOBA

[Πεταλόσχημα τόξα, Dovelas < Βυζάντιο < Ρώμη.]

PHOTO: 15. TEMPLO DE ORO [Barroco: φόβος για κενές επιφάνειες, θρησκευτική φύση, εντυπωσιασμός, κυβερνητικό όργανο. Ισπανία:όχι καθαρή τέχνη.]

            Ο γερο-Αβερρόης, ο σοφός δικαστής, που γνώριζε βαθιά τα κείμενα του Αριστοτέλη, αλλά και αστρονομία και ιατρική κι όλες τις επιστήμες του 12ου αιώνα, ξεσήκωσε -με τις προοδευτικές ιδέες του- το φθόνο των φανατικών μουσουλμάνων ιεροδιδασκάλων. Κι όταν σε δημόσια συζήτηση τον ρώτησαν αν πίστευε ότι το Κοράνιο συμπεριλαμβάνει όλες τις επιστήμες, την ανθρώπινη σοφία αλλά και κάθε έρευνα, εκείνος απάντησε πωςτα ιερά βιβλία όλων των θρησκειών είναι οδηγοί υψηλής ηθικής και οι μη συμμορφούμενοι με τις διδασκαλίες είναι κοινοί υποκριτές, όμως, δεν θα πρέπει και η Βίβλος του Προφήτη να θεωρείται ως πανδέκτης όλων των ανθρωπίνων γνώσεων, αφού οι επιστήμες συνεχώς πλουτίζονται και διαρκώς προοδεύουν”

16

PHOTO: 16. ARISTO

            Έτσι, κάποια Παρασκευή, ημέρα προσευχής των Μουσουλμάνων, τον έσυραν στο τζαμί και τον ανάγκασαν να αποκηρύξει όλες τις επιστημονικές του αντιλήψεις. Και ενώ το έπραξε, συνέχισε να είναι δέσμιος και οι προσερχόμενοι πιστοί τον έφτυναν στο πρόσωπο. Στο τέλος πυρπόλησαν τη βιβλιοθήκη του. Ράκος πλέον, ο Αβερρόης έζησε σε απόλυτη φτώχεια και, όταν ο διάδοχος του ηγεμόνα τον ανακάλεσε στην πρότερη επίσημη θέση του, ήταν πλέον αργά. Λείψανα μόνο της άλλοτε διάνοιας είχαν επιζήσει, και το χειρότερο για τον ίδιο ήταν ότι ο σωματικός θάνατος άργησε πολύ μετά την πνευματική νέκρωσή του… [Όπως και με την περίπτωση του Γαλιλαίου, τελικά, όλοι ίδιοι είναι…]

            Ακόμη και σήμερα, στο Albaicín, στο λόφο γύρω απ’ την Αλάμπρα, οι τσιγγάνοι συνεχίζουν την παράδοση του flamenco [= νοοτροπία]. Πολλές οι πιθανές ερμηνείες αυτής της λέξης: “πουλί φλαμίνγκο” λένε κάποιοι τις κινήσεις των χεριών και των ποδιών, “τραγούδι των φτωχών φελάχων” λένε άλλοι, “μας ήρθε από τη Φλάνδρα, μαζί με τον Βασιλιά Κάρολο τον τον 5ο ” ισχυρίζονται μερικοί, ενώ οι τσιγγάνοι αυτοσαρκάζονται για το μελαχρινό τους δέρμα, που μόνο από τη Φλάνδρα δεν μπορεί να είναι…

17

            PHOTO: 17. FLAMENCO

            Ψάχνοντας τη λέξη “χορεύω” στο λεξικό, διαβάζουμε την ερμηνεία “κινούμαι στο ρυθμό της μουσικής.” Αυτή η φιλολογική ετυμολογία ξεθωριάζει τη στιγμή που ηχεί η τόσο ανθρώπινα ζεστή έκφραση που μας κάνει να σκεφτόμαστε ότι “χορεύω”, απλά σημαίνει “επικοινωνώ σ΄ ένα άγραφο γλωσσικό ιδίωμα”, όπως συμβαίνει με το flamenco.

VIDEO: FLAMENCO [καθημερινότητα]

https://www.youtube.com/watch?v=Il5DVZGVnD8

                        Δεν πρόκειται μόνο για τραγούδι, κιθάρα και χορό, αλλά για μία ολόκληρη πολιτισμική νοοτροπία. Ο πόνος ντύνει τον άνθρωπο στα μαύρα, ίσως επειδή συνήθως αφορά τον κυνηγημένο τσιγγάνο με την εκρηκτική πληθωρικότητα του flamenco, και τη μελαγχολική ευτυχία των “tientos” –που σημαίνει κι αυτό: “αργά (θλιβερά) αγγίγματα (των χορδών)”.  Το πεπρωμένο της περιπλάνησης στη μοναξιά ενός απομυθοποιημένου ονείρου της λιτανείας των ερωτικών σκηνωμάτων, που την ημέρα Των Ευχαριστιών, κανείς δε βρίσκεται να τους βγάλει το καπέλο και να προσευχηθεί ένα θλιβερό Πάτερ Υμών.’’

                        VIDEO: TIENTOS

[Aνάλογο μικρασιάτικου καημού = cante jondo, fandango = fado Πορτογαλίας.]

https://www.youtube.com/watch?v=Ez3UeB45U9c

            Λέει ο Federico García Lorca σ’ ένα ποίημά του:         

Su luna de pergamino                              Τη σελήνη της από περγαμηνή 
Preciosa tocando viene                             η Πολυτίμη (σαν τύμπανο) χτυπά
por un anfibio sendero                              σ’ ένα αμφίβιο μονοπάτι
de cristales y laureles.                               από κρύσταλλα και δάφνες.
El silencio sin estrellas,                             Η σιωπή χωρίς αστέρια,
huyendo del sonsonete,                            ξεγλιστρά απ’ τη φασαρία,
cae donde el mar bate y cantaπέφτει εκεί που η θάλασσα χτυπά και τραγουδά
su noche llena de peces.                           τη νύχτα της γεμάτη ψάρια.

[…]                                                                      […]

Y los gitanos del agua                                  Και οι τσιγγάνοι του νερού
levantan por distraerse,                                υψώνουν για να διασκεδάσουν,
glorietas de caracolas                                  πέργκολες από κοχύλια
y ramas de pino verde.                                 και κλαδιά από πεύκο πράσινο.

            Ανδαλουσία, λοιπόν! Χωνευτήρι πολιτισμών. Εκεί συναντά η Ελλάδα την Ισπανία. Εκεί ο Picasso εμπνεύστηκε από τον El Greco τον πίνακά του La muerte de Casagemas.

18

            PHOTO: 18. EL GRECO Y PICASSO

            Παλιότερα λεγόταν Río del Oro (Ποταμός του  Χρυσού) και ήταν αποικία της Ισπανίας.

            Σήμερα, η πιο αραιοκατοικημένη περιοχή της Γης είναι γνωστή ως Δυτική Σαχάρα και είναι μία από τις μη αυτόνομες περιοχές που μελετά η σχετική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών, από το 1976, όταν παράνομα παραχωρήθηκε στο Μαρόκο και στη Μαυριτανία.

SONY DSC

PHOTO: 19. DESIERTO SAHARAUÍ

            Το Απελευθερωτικό Μέτωπο POLISARIO της Saguia el Hamra, «ο κόκκινος ξεροπόταμος»), ονομάζει την πατρίδα των saharauíes As-Ṣaḥarā’ al-Ġarbiyya, ενώ έχει ήδη αναγνωριστεί από 84 χώρες ως República Árabe Saharauí Democrática (RASD), δηλαδή Λαοκρατική Αραβική Δημοκρατία της Σαχάρας. Παρ’ όλο ότι το ισλάμ είναι η θρησκεία αυτού του λαού, οι γυναίκες συμμετέχουν ενεργά στα κινήματα.

20

PHOTO: 20. MUJERES SAHARAUÍES

            Οι κάτοικοι μιλούν αραβικά hassaniyya αλλά και την ισπανική διάλεκτο των Καναρίων με τα αρχαϊκά στοιχεία της Αναγέννησης. (Η ισπανική γλώσσα έχει επηρεαστεί έντονα από την αραβική, με 10.000 λέξεις.)

21

PHOTO: 21. BURCA

            Η peseta saharauí και το  μαροκινό ντιρχάμ (dirham, αραβικά: درهم, πληθυντικός darahim & dirahma: درهمان , دراهم ή درهما) -λέξη που παραπέμπει στην ελληνική δραχμή- είναι τα νομίσματα αυτής της χώρας.

            Η Μαροκινή κατοχή της Δυτικής Σαχάρας είναι σκληρή, και ο πληθυσμός έχει πολλές φορές βομβαρδιστεί με ναπάλμ, και οι γύρω περιοχές έχουν γεμίσει με καταυλισμούς προσφύγων. Και όλα αυτά, λόγω των κοιτασμάτων φωσφόρου, που βρίσκονται στα εδάφη των βερβερίνων Σαχαραουί. [Από εκεί προήλθαν οι μουσουλμάνοι κατακτητές της Ανδαλουσίας]

22

PHOTO: 22. REFUGIADOS

            Πρωτεύουσα είναι το El-Aayún (العيون), που σημαίνει: “Τα Μάτια”, δηλαδή πηγάδια της ερήμου.

23

PHOTO: 23. EL-AAYÚN

            Πολιτιστικά, οι saharauí διακρίνονται για την μουσική τους, με στοιχεία τουαρέγκ, ισπανικά και αραβικά:

VIDEO: CANCIÓN SAHARAUÍ. [1:52m’]

https://www.youtube.com/watch?v=2a_OTzRY0Nk

           Αυτή είναι η Ισπανία μου, της νεανικής μου ηλικίας. Σήμερα, πια… (βιαστικά) διπλώματα χωρίς αντίκρυσμα…

          Τις εκδόσεις μου με πολιτιστικά θέματα Λατινικής Αμερικής & Ιβηρικής θα τις βρείτε στα βιβλιοπωλεία και στο διαδίκτυο, στη διεύθυνση Biblionet Ηλίας Ταμπουράκης.

https://www.youtube.com/watch?v=AmDGKB-VF4s

VIDEO: ANA SAHARAUÍA [Blues Ερήμου = υπνωτική gnaoua]

            Για περισσότερη συζήτηση γύρω από την ισπανική & την πορτογαλική γλώσσα & τους πολιτισμούς τους, επικοινωνήστε μαζί μας: Ηλίας Ταμπουράκης & Maricela Jiménez, ιδιαίτερα μαθήματα στον χώρο σας, κιν. 6951614346

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s