Μεθοδολογία & Ιδιαιτερότητες ! Δυσλεξία στην ξένη γλώσσα.

esps-dislexia-como-ultrapassar-barreiras

εικόνα (όχι κείμενο) από:

http://www.einstein.br/einstein-saude/em-dia-com-a-saude/Paginas/dislexia-como-ultrapassar-barreiras.aspx

Ο άνθρωπος ακούει τη μητρική του γλώσσα τουλάχιστον ένα έτος πριν αρχίσει να τη μιλάει, ενώ όταν αντιμετωπίζει μία ξένη γλώσσα, αισθάνεται ότι βρίσκεται έξω από μία κλειστή πόρτα, πίσω από την οποία βρίσκεται ένας καινούριος κόσμος κι ένας άγνωστος πολιτισμός.

Η ελληνική γλώσσα, συγκριτικά με την αγγλική, έχει σε μεγάλο βαθμό φωνητική γραφή, με την ιδιομορφία ότι ορισμένοι φθόγγοι παρουσιάζονται  με διαφορετικά γράμματα. Πρόκειται για την ιστορική ορθογραφία, η οποία λειτουργεί ως “παιχνίδι ανάπτυξης της μνήμης”. Η ισπανική γλώσσα και  η γερμανική, μοιάζουν σε αυτόν τον τομέα με την ελληνική.

Βέβαια, τα άτομα με μαθησιακές ιδιαιτερότητες στη γραφή, αισθάνονται δυσκολία στη γερμανική γλώσσα, η οποία -λόγω της συνθετικής της μορφής- παρουσιάζει πολλά σύμφωνα μαζί, ή μεγάλες λέξεις, όπως στο επώνυμο Herbststrauss, ή στο σύνθετο ουσιαστικό: Donaudampfschifffahrtselektrizitätenhauptbetriebswerkbauunterbeamtengesellschaft (χιουμοριστικό παιχνίδι της γλώσσας…)

167652250_f0e997d78e_b

LicenseCopyright All rights reserved by peterbox

Για γλώσσες με φωνητική ορθογραφία, όπως οι συλλαβοχρονικές της νότιας Ευρώπης (ελληνικά, ισπανικά, κλπ) ενδείκνυται η “άμεση” μέθοδος εκμάθησης, δηλ. η προσπάθεια του μαθητή να ανακαλέσει την οπτική μνήμη (να “φωτογραφίσει” την ορθογραφία) και να πειραματίζεται μέχρι να φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Για τις γλώσσες με ιδιαίτερο επιτονισμό (όπως τα αγγλικά, που είναι τονοχρονισμένη γλώσσα, ή τα πορτογαλικά, κλπ), η “έμμεση” μέθοδος είναι πιο αποτελεσματική, επειδή ο μαθητής προσπαθεί να μαντέψει την “κρυμμένη” ορθογραφία μέσα από την προφορά της λέξης. (Άλλο sit, κι άλλο sheet !…)

457615198_9727cfa814_o

LicenseCopyright All rights reserved by Keasty

Άλλο ένα ζήτημα που απασχολεί τους μαθητές με δυσκολίες στη γραφή & ανάγνωση, είναι ο τονισμός, τόσο στα ελληνικά (τον οποίον παραμελούν), όσο και στα ισπανικά (όπου υπάρχει η δυνατότητα να  τονιστεί η 4η συλλαβή πριν από τη λήγουσα -προπροπαροξύτονη!-, όπως στον ρηματικό τύπο: quítamelo). Στα γερμανικά, όπου μία λέξη μπορεί να ακούγεται τονικά σε 2 σημεία -όπως, π.χ.: Aufenthalt, ή στα αγγλικά -όπως στη λέξη European- εμφανίζουν λάθος προφορά (βάζουν τον τόνο στο “ο”: European.) Βέβαια, κάποια μεμονωμένα λάθη στην προφορά και την ορθογραφία, δεν είναι αρκετά για να αποδείξουν την ύπαρξη δυσλεξίας.  [Ίσως σε αυτά να οφείλεται το γεγονός ότι τα ποσοστά δυσλεξίας σε ομιλητές της ελληνικής ως μητρικής είναι χαμηλότερα απ’ ότι σε άλλους λαούς.] Ας φανταστούμε τι μπορεί να συμβαίνει στα ιαπωνικά, με τα 2.136 ιδεογράμματα, ή στα βιετναμέζικα, με την 6-πλή τονικότητα:

Name Description Diacritic Example
ngang   ‘level’ mid level (no mark) ma  ‘ghost’  
huyền   ‘hanging’ low falling (often breathy) ` (grave accent)  ‘but’  
sắc   ‘sharp’ high rising ´ (acute accent)  ‘cheek, mother (southern)’  
hỏi   ‘asking’ mid dipping-rising  ̉ (hook) mả  ‘tomb, grave’  
ngã   ‘tumbling’ high breaking-rising ˜ (tilde)  ‘horse (Sino-Vietnamese), code’  
nặng   ‘heavy’ low falling constricted (short length)  ̣ (dot below) mạ  ‘rice seedling’

http://en.wikipedia.org/wiki/Vietnamese_language#Tones

89648788_c9fb4969f8_b

LicenseCopyright All rights reserved by it-monkey

Στις γλώσσες της νότιας Ευρώπης, το ρήμα αποτελεί ισχυρό στοιχείο της πρότασης, ενώ στον ευρωπαϊκό βορρά, η προσωπική αντωνυμία θεωρείται απαραίτητη. Στα ελληνικά λέμε κατευθείαν: -“Θέλω / θα ήθελα έναν καφέ.” (Κι ενώ στα ελληνικά η λέξη “εγώ” μπορεί να δηλώνει εγωιστικές τάσεις, αντίθετα, στα ισπανικά δείχνει  το αντίθετο. Στην πραγματικότητα, η φράση “Yo quiero / yo quería…” υπονοεί: -“Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ θέλω / θα ήθελα…” Βέβαια, στα αγγλικά ή στα γερμανικά δεν είναι κατανοητές οι φράσεις: “I want / would like a coffee” & “Ich möchte einen Kaffee” χωρίς τις αντωνυμίες I & ich. Έτσι, παρατηρούμε ότι όταν ζητάμε από έναν μαθητή (ανήλικο ή ακόμη και ενήλικο) με μαθησιακές ιδιαιτερότητες να γράψει το ρήμα “είμαι” στα αγγλικά, εκείνος γράφει I’m, θεωρώντας το ως μία ενότητα, ένα σύνολο -όπως έχει συνηθίσει να το διαβάζει. Κι όταν του ζητάμε μόνο την αντωνυμία “εγώ”, τότε -συνήθως- προβληματίζεται και δεν απαντάει.

pic_article_1

εικόνα (όχι κείμενο)  από:

http://www.leximathia.gr/article2.aspx

Το απαρέμφατο (to love = αγαπώ) αποτελεί έναν ακόμη προβληματισμό για τους μαθητές ξένων γλωσσών (ακόμη κι αν δεν εμφανίζουν μαθησιακές ιδιαιτερότητες), κι αυτό συμβαίνει επειδή στα ελληνικά το απαρέμφατο έχει εξομοιωθεί -ακουστικά, αλλά όχι νοηματικά- με τον ενεστώτα, και μερικές φορές και με την υποτακτική έγκλιση. Μία λύση (ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΓΙΑ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!!!) είναι να εξηγούμε απλά ότι το απαρέμφατο είναι ρήμα -λέξη που μας λέει τι να κάνουμε- χωρίς όμως να ξέρουμε: 1. ποιος & 2. πότε. (Για λεπτομέρειες, έχουμε χρόνο αργότερα…)

9951337984_060cd61465_b

LicenseCopyright All rights reserved by David Douša

Για τέτοιες περιπτώσεις, η ακουστικο-γλωσσική μέθοδος των συμπεριφοριστών με το κλασικό σχήμα “ερέθισμα-αντίδραση” των Bloomfield & Skinner βοηθάει αρκετά, αφού καθιστά την ξένη γλώσσα μία συνήθεια, της οποίας τα επί μέρους στοιχεία δεν αποτελούν απαραίτητη γνώση για την εφαρμογή και την ελεύθερη χρήση της. Σε αντίθεση έρχεται ο κώδικας μάθησης (Cognitive Code Learning Theory) του Chomsky (μετασχηματιστική γραμματική), ο οποίος υποστηρίζει τη συνειδητή μάθηση με συσχετισμούς που τακτοποιούν τις δομές της ξένης γλώσσας στη σκέψη του μαθητή. Για την εφαρμογή της σε άτομα με μαθησιακές ιδιαιτερότητες, χρησιμοποιούνται οι διάφορες μέθοδοι χρωμάτων (βλ. προηγούμενα άρθρα δημοσιευμένα σε αυτήν τη σελίδα). Και φυσικά, σε αυτές τις περιπτώσεις είναι απαραίτητη η επεξήγηση στην ελληνική γλώσσα.

8011607855_4a8a5013fe_b

LicenseCopyright All rights reserved by Revolution

Πράγματα που για έναν καθηγητή είναι αυτονόητα, αποτελούν για τον μαθητή “κάστρα που πρέπει να ανακαλύψει και να κατακτήσει”. Γι’ αυτό η επίδειξη φιλολογικών γνώσεων με ακατανόητη ορολογία είναι -αν μη τι άλλο- άχρηστη κι επιβλαβής για τους μαθητές με ιδιαιτερότητες. (Φανταστείτε έναν δάσκαλο ιθαγενούς γλώσσας από την Παταγονία, να σας εξηγεί ότι η λέξη mamihlapinatapai εμπεριέχει συγχρόνως: αυτοπαθή τύπο & παθητική φωνή της κατάστασης σε μορφή προσωδιακού προσφύματος, επιρρηματικά μορφήματα στατικότητας & μεσένθημα αλληλουχίας, φώνημα που δηλώνει ολοκλήρωση πράξης και λέξημα που λειτουργεί ως ρίζα ρήματος!!!…)

3444305683_55c883e385_o

LicenseCopyright All rights reserved by Alex Beltechi

ΟΜΩΣ, το ΣΗΜΑΤΙΚΟΤΕΡΟ από όλα είναι να διδάσκουμε την ξένη γλώσσα ανάλογα με τις ΑΝΑΓΚΕΣ του μαθητή: σπουδές, συγκεκριμένη εργασία, ταξίδι ή διαμονή στο εξωτερικό, κλπ… Και πάντα η χρυσή τομή βρίσκεται στη μέση: “Μέτρον άριστον!” Ένας καλά σχεδιασμένος συνδυασμός των 2 θεωριών, μαζί με βασικά στοιχεία πολιτισμού (Γεωγραφία, Ιστορία, Τέχνες, σύγχρονη ζωή και συνήθειες) αποτελεί την καλύτερη μέθοδο.

 

Πολύ ευχαρίστως θα επικοινωνούμε μαζί σας για αυτά  τα θέματα, όπως επίσης και για ιδιαίτερα μαθήματα ξένων γλωσσών στον χώρο σας, Ηλίας Ταμπουράκηςκιν.: 6951614346 & Maricela Jiménez, 6939777085

ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΟΤΕ! ΜΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΜΠΕΛΗΔΕΣ Ή ΟΤΙ “ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ”. ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΤΙΚΟ… ΔΥΣΛΕΞΙΚΟΣ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΤΟΜΟ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ!… ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ  ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΑ ΝΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s